زندگی اب راهیست بنام وفا
من یه جزیره بودم...
دختر ماه اسفند
پري اشک و لبخند
قداستِ يه سوگند
نقاشي قشنگه
دستاي آفرينش
واي که چه چيزي چيده!
دستاي خوشه چينش
تو باغِ سبزِ چشمات
شعله جوونه کرده
خورشيدِ تن طلايي
پيش تو سيب زرده
آدمکهاي برفي، مي ترسن از نگاهت
ستاره ها مي سوزن ، تو چشمهاي سياهت
تو اومدي و بازم ، جاده تو رُ قدم زد
لالايي قدم هات ، خوابِ گلُ بهم زد
نوشته شده در پنجشنبه 11 مهر1387ساعت
1:59 توسط مهدی| |
آیا در این دنیا کسی هست بفهمد
که در این لحظه چه می کشم ؟ چه حالی دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب
سلام به همه ی کسایی که ارزش ادمایی رو که دوسشون دارن می فهمن
که در این لحظه چه می کشم ؟ چه حالی دارم؟
چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب
سلام به همه ی کسایی که ارزش ادمایی رو که دوسشون دارن می فهمن
